آنقدر ماندم و خیال آمدنت را کشیدم؛ که دلم همچو خانه ای متروکه شد.

 دیگر دوباره شعر نخواهم گفت

دیگر دوباره شعر نخواهم خواند

و دیگر به پرستوها دل نخواهم بست

و درهیچ امام زاده شهر، دخیل نخواهم بست

که می دانم زمین

لبریز از اتفاق های بی سرانجام است...

گاهی به این فکر میکنم که در اتفاق های جهان؛

مرگ قوی تر است یا زندگی...!